Ben ik gelovig? Ja, maar misschien anders dan jij.

Gepubliceerd op 13 november 2026 om 18:15

Lang geleden werd mij gevraagd of ik gelovig ben. Wat voor geloof ik heb en of datgene wat ik doe niet eigenlijk duivelswerk is.

Dat is niet zo'n vraag die ik met simpelweg ja of nee kan beantwoorden. Ik begrijp wel waar de vraag vandaan komt. Geloof ik in de bijbel, in het verhaal van god en jezus, in goed en kwaad, in de hemel en de hel en vooral in de duivel?

Je ziet dat ik bepaalde woorden bewust met een kleine letter schrijf. Waarom krijgen de eerste twee wel een hoofdletter en de laatste niet? Wie ben ik om te bepalen wie of wat goed of slecht is? Dus nee, daar geloof ik niet in.

Van huis uit ben ik hervormd opgevoed. Ik ben gedoopt, maar daar bleef het eigenlijk bij. Als gezin gingen we niet naar de kerk en er werd niet gebeden voor het eten. Wel zongen we met kerst de bekende kerstliedjes.

Ik ging naar een christelijke school, waar we Bijbel les kregen. Ook ben ik een paar keer naar de zondagsschool geweest. Maar eerlijk gezegd kon het mij allemaal niet zo boeien.

Samen met een vriendinnetje heb ik nog een aantal bijeenkomsten van Youth for Christ bezocht, maar ook daar kon ik mij niet echt in vinden. Toen ik ouder werd, hield ik me er eigenlijk niet meer mee bezig.

Toch geloofde ik altijd dat ieder mens in de basis goed is. Als iemand slechte dingen doet, geloofde ik dat daar vaak iets achter zit. Misschien is iemand zelf niet goed behandeld of heeft diegene dingen meegemaakt die zijn gedrag verklaren.

Het goede heb ik vooral ook bij dieren teruggevonden. Dieren hebben geen verborgen agenda. Ze nemen je zoals je bent en oordelen niet over je.

Mijn kijk op geloof veranderde toen ik in aanraking kwam met Reiki. Ik merkte dat mijn intuïtie sterker werd en dat ik me bewuster werd van het leven hier op aarde, maar ook van wat er om ons heen is en wat we niet altijd kunnen zien.

Dat god als 'goddelijk' wezen jou straft omdat je iets niet goed hebt gedaan en daardoor in de hel terecht komt, kon er bij mij niet in. 

Vanaf dat moment ging ik meer geloven in het goddelijke. Niet in een god als persoon, maar in het goddelijke dat in ieder van ons aanwezig is.

Ik geloof dat we allemaal pure, goddelijke wezens zijn. Dat we hier op aarde zijn om te ontdekken wat ons belemmert om helemaal vrij te zijn. De bekende rugzak die we met ons meedragen, of de rode draad die door ons leven loopt.

Ik respecteer ieder in zijn geloof en ik hoop dat een ander mij respecteert in mijn geloof.

Als je mij nu vraagt: ben je gelovig?

Dan zeg ik: ja.

Ik geloof in het goddelijke in jezelf.


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.